“Ula, Boz Qurdum, ula!”
Esrlerdir bu torpaq su yerine qan udub,
Unutqanlar soyunu, şehidini unudub.
Qansızların gözünü neçe neçe qan tutub -
Dovşanlar başlarını besdir saldılar kola,
Ulamağın vaxtıdır, ula, Boz Qurdum, ula!
Ne qeder ki, dilimiz yoxluğa qarışmayıb,
Ne qeder ki, yurdumuz zülmle barışmayıb,
Ne qeder ki, çaqqallar tülküden soruşmayıb –
“Gelmir daha sorağı Boz Qurdun, xeyir ola?”
Ulamağın vaxtıdır, ula, Boz Qurdum, ula!
Vetenin her qayası, veten daşı bizimdir,
Köksü qayaya dönen vetendaşı bizimdir.
Atillanın Metenin qan yaddaşı bizimdir -
Qoyma Türkü çevrile qolları bağlı qula,
Ulamağın vaxtıdır, ula, Boz Qurdum, ula!
Vetençün yaşayanlar sesine ses verecek,
Xezri, Gilavar sene teze nefes verecek,
Üreyi QARABAĞla döyünen kes verecek -
Sesini o igide, o ere, o oğula,
Ulamağın vaxtıdı, ula Boz Qurdum, ula!
Sesle Qaraca Çoban, Beyrek, Bayandır xanı,
Tiflis, Urmiya, Göyçe, Şirvanı, Naxçıvanı.
Çağır, sesle, harayla oyat, oyat Turanı -
Azadlıq yolunu tap, sesle bizi bu yola,
Ulamağın vaxtıdır, ula, Boz Qurdum, ula..!
Xatire Vaqif
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder